Tuesday, December 11, 2012

Шалгалт эхэллээ дээ...

Би докторт сурдаг хүмүүс ерөөсөө шалгалт өгдөггүй гэж боддог байсан. Гэтэл үгүй юм байна. Эсвэл манай сургуулийн багш нар ийм ядаргаатай нөхөд юм уу бүү мэд. Одоо л гэхэд шалгалтаа бэлдэж суугаа юм уул нь. Гэтэл 6 лекцний дөнгөж хоёрыг нь л уншсан байдаг. Тэндээс ирэх магадлал хэд байж, би гайгүй дүн авах магадлал хэд байх юм бүү мэдээ. Манай сургууль шалгалтын долоо хоногийн турш орой 8 цагаас кимбаб, жүүс оюутнуудад тарааж өгдөг юм. Хүүхдүүд тэрийгээ авах гээд дугаарлаж зогсоо байдал нь. Гэв гэнэт учиргүй шуугиад явчихаар нь гайхсан чинь эд харин ингээд зогсож байна. Өрөөнийхөө цонхоор дарлаа. Өндөр төлбөртэй сургууль гэдэгтээ ч тэгдэг юмуу, ер нь оюутнуудыг иймэрхүү зүйлээр татах бодлого байдаг ч юмуу. Гэхдээ л гоё. Харин зөвхөн баклаврын оюутнуудад л өгдөг. Бид мэтэд нь оногдохгүй

Saturday, December 8, 2012

Гөлийчихөж дээ би гэдэг хүн

Юу юугүй шинэ он гарлаа дөө. Маргааш гэхэд л хоб гээд л солигдчихно. 21нд сүйрчихгүй бол шүү дээ. Хүмүүс хуучин оноо дүгнээл тэдэн хувийн амжилт мамжилт гээл яриад гэтэл надад дүгнэх юм байдаггүй ээ. Осолдохгүй маш их завгүй, стресстэй , маш их өвдсөн хүндхэн л жил боллоо. Ямартай ч дуусаж байгаад нь баярлаж байна өө. Шинэ он надад арай өөр зүйл өгөх байлгүй дээ. Манай нэг найз тэгсэн чамайг ингээд гүрийгээд гүйгээд байгаа болохоор Бурхан гуай хялайч ч харахгүй байнаа гэж... Гэтэл би гэдэг хүн ганцхан биеийнхээ энэ их ачааллыг нимгэлж ч чадахгүй шүдээ зуугаад л гүрийгээд байдаг. Сүүлдээ их гүрийхээр хүн нулимс ч гарахаа байчдаг юм байшд. Нэг л мэдсэн уйлахаа ч байж. Бусад хүмүүстэй нэг их нийлэхээ байж. Хүрээллээсээ ерөөсөө гарч чадахаа байсымдаг уу даа. Бүр гөлийчихсөн. Сэтгэлийн хөөрөл байхгүй, уурласан , уцаарласан, хүйтэн хүн болж хурсан. Гэхдээ энийгээ мэдэрсэн өдрөөсөө хойш тэмцэхээр шийдсэн. Аль болох сургуулийнхаа Монгол хүүхдүүдтэй уулзаж, хааяа ч гэлээ элгээ дэвтээж байх хэрэгтэйг мэдэрсэн. Хаа холдож манай сургуулийн хүүхдүүд хөөрхөн, хөгжилтэй хүүхдүүд. Бүгд надаас хамаагүй дүү гэхдээ л нээх хөөрхөн яриа хөөрөө нийлээд байдаг. Хэр баргийн юманд өөрийгөө зовоож стрессдэхгүй байхаар шийдсэн. Биеийн эрүүл мэндээ бодоод тайван сууж, сард хоёр удаа мацаг барихаар зориг шулуудсан. Хийж чадсан. Гүй ээ ингээд бичээд байвал ололт амжилт бас байгаа л юм байна шүү... Бичлэг хийгээгүй их удсан учраас нээх сонин санагдаад байна. Банжиг блогийг ийш нь зөөх шийдвэр гаргаад суужийгааааааааа. Удахгүй завтай болхоор эргээд гоя гоя юмнуудаа бичиж эхэлнээээ