Friday, April 29, 2011

Засарнаа

Би засрахаар асар итгэлтэйгээр шийдчээд байгаа гээл яриул хүмүүс энэ нээх яадгаа алдцан амьтан байна гэж боджаахдаа. Тэр ч яахуу хүмүүс мастерд хоёр жил удлаа гуруун жил сурдаг байхад би дөрүүн жил болцон байшд. Биш болохжийгаам байна. Яана дөө яана. Багш нар энэ сайхан толгойг ажиллуулдаг болоосой чи гэсэн харцаар хараатай. Тээл бодоод байлаа. Эхний хоёр жил бол асар идэвхитэй сурсан байгаам хичээл номоо хийгээл хэлээ үзээл. Тэгсэн 2010 онд бол дампуурцан байдым даа. Хийж гийгүүлсэн юм нэээг ч байхгүй мөртлөө асар их ядарсан, асар их стрессдсэн жил. Хамаг хүч тэнхээ бараа хаяцан. Сэхээ ч авч чадку явсаар байгаал нэг л өдөр гэртээ харьцан. ЗҮгээр юу ч бодку амраад ирий гээд. Тэгсэн яасан яг ш дээ. Харин ч бүр гарч орох тоолонд мөнгө мөнгө мөнгө. Дэмийм билээдээ баяжаагүй цагтаа Монгол явку ээ гсн. Тэр дэмийрэх ч яахуу хурдан харьж эх орноо хөгжүүлэх мэн гэсээр байтал нөгөө эх орон нь сүйрээ дуусжийнуу яажийна.

За тэгсэн энэ дөрүүн жилийн гурвыг нь блогдоо өнгөрөөцөн байгуул яахуу. Бодоод байхнээ блоггүй байхад чинь хичээл ном ажил төрөл ихээ сайхан явжээсэн байхым. Ядарч мадарчийснаа санаку байгаам. Харин гэтэл сүүлийн хоёр жил бол архагийн архаг ядаргаанд орсон байшд. Тээл нөгөө хийж гийгүүлсийм нээээг ч байхгүй гэдэг үг аандаа гараал ирнэ. Тиймээс би засрахаар шийдсээ. Блог млогоо бичхээ болий гэж бодсон. Банжигруу бол бүр орхоо ч байсан. Блогоо хаачдымуу гэснээ хаачхаар хүмүүс нааг эрээд сураад унаж магадгүй гэж бодоод мэлийтэл нь нээгээ хаясан. Гэхдээ одоохондоо нааг харагдахгүй байна гэж мэджийгаа амьтан нэг ч алгашигайна.